پاسخ کوتاه: کاغذ و فلز مواد کاملاً متفاوتی هستند. نور در هر کدام متفاوت رفتار می کند. بنابراین همان عدد پنتون هرگز دقیقاً یکسان نخواهد بود.
بگذار آن را بشکنم.
1. سطح متفاوت است
کاغذ متخلخل است. کمی جوهر را جذب می کند. سطح صاف و مات است. هنگامی که نور به کاغذ برخورد می کند، در جهات مختلف پراکنده می شود. این به شما ظاهری نرم و یکدست می دهد.
فلز صاف و غیر{0}}متخلخل است. چیزی را جذب نمی کند. سطح سخت و بازتابنده است. هنگامی که نور به فلز برخورد می کند، مستقیماً برمی گردد. این باعث می شود رنگ روشن تر، براق تر و گاهی سردتر به نظر برسد.
2. رنگ پایه مهم است
تراشه های پنتون بر روی کاغذ با روکش سفید چاپ می شوند. پایه سفید نور را به خوبی منعکس می کند. رنگ را تمیز نگه می دارد.
بطری های فلزی معمولا با پایه نقره ای یا تیره شروع می شوند. سپس رنگ را روی آن اسپری می کنید. آن پایه همه چیز را تغییر می دهد. همان رنگ روی پایه نقره ای روشن تر به نظر می رسد. در پایه تیره عمیق تر به نظر می رسد. حتی با همین اسپری.
3. درخشش ادراک را تغییر می دهد
سطح مات=بازتاب کمتر=رنگ به تراشه نزدیک تر به نظر می رسد.
رنگ سطح براق یا فلزی=بازتاب بیشتر=متفاوت به نظر می رسد. گاهی تاریک تر. گاهی سبک تر. همیشه جابجا شده
چشمان شما درخشش و رنگ را در هم میبیند. به همین دلیل است که یک بطری فلزی هرگز مانند کاغذ صاف به نظر نمی رسد.
4. ضخامت پوشش
روی کاغذ، لایه جوهر بسیار نازک و یکدست است.
روی فلز، پوشش اسپری ضخیم تر است. و هرگز 100% یکنواخت نیست. انحناهای روی بطری آن را در لبهها نازکتر و در وسط ضخیمتر میکند. این باعث ایجاد تنوع رنگی کوچک در همان بطری می شود.
5. زاویه دید
شما به یک تراشه پنتون روی میز نگاه می کنید. نور مستقیم. نمای مستقیم.
به بطری ایستاده نگاه می کنی. سطح منحنی. سایه ها نکات برجسته از چراغ های اتاق. وقتی بطری را می چرخانید همان رنگ متفاوت به نظر می رسد.
پس چه باید کرد؟
تنها به تراشه پنتون تکیه نکنید. این یک نقطه شروع خوب است، نه یک تضمین نهایی.
همیشه یک نمونه فیزیکی روی سطح فلز واقعی بخواهید. و انتظار تحمل داشته باشید. معمولاً 10-20٪ اختلاف طبیعی است.
اگر به یک تطابق دقیق نیاز دارید، یک نمونه فلزی - نه یک تراشه کاغذ برای ما ارسال کنید. این تنها راه است.